#31 Een bezoek aan de gesloten afdeling

Als je wel eens in een psychiatrische inrichting bent geweest weet je dat het best schokkend kan zijn. Het is zoals een gekkenhuis zoals je dat wel eens in films hebt gezien, alleen dan echt en, als je op bezoek bent met mensen die je kent. De ervaring van iemand bezoeken kan al schokkend zijn voor iemand.

Het was ook een heftige gebeurtenis voor een goede vriend van mij, die mij in die tijd kwam opzoeken. Cyriel wist zijn ervaring achter echter nuchter te verwoorden.

Toen Albert in een gesloten afdeling zat ben ik hem een paar keer wezen bezoeken. ik vond het een aparte situatie: de laatste keer dat ik van Albert hoorde was alles nog goed. Ik had geen verstand van wat nou zo’n psychose eigenlijk betekende en al helemaal niet in welke omstandigheden die bij Albert tot stand waren gekomen. Dus hield ik mijn oordeel voor me en ging graag op bezoek bij Albert als vriend en als stimulans om hem te motiveren om er weer bovenop te geraken.

Achter een aantal gesloten, een-richtings-verkeer, deuren kwamen we eindelijk in een gang terecht met deuren en een open ruimte op het einde. Opgegroeid op een boerderij, word ik altijd een beetje claustrofobisch in afgesloten ruimtes, zeker als ze zo zwaar op slot zitten. Achter een van die deuren aan de linkerkant was een klein kamertje met Albert er in. Een bed en een raam met uitzicht op de tuin. Albert leek wat langzamer en had donkere wallen onder zijn ogen, en sowieso waren gelaatsuitdrukkingen moeilijk waar te nemen. Hij leek het wel op prijs te stellen dat wij er waren. We hebben wat gekaart en een beetje gepraat.

Wat mij betreft had Albert gewoon wat frisse lucht nodig en open ruimte en een doel waarmee hij kon bezig zijn voor een dag. Een hele dag hout hakken bijvoorbeeld zou hem goed doen.