# 18 verdwaald

Het begon al donker te worden. Het werd mijn missie mijn tas terug te vinden, en dus de meisjes waarbij ik die had achtergelaten. Ik liep weg van het centrum richting hun hotel. Het duurde niet lang voordat ik door onbekende straten liep, en ook niet lang voordat ik zo verdwaald raakte dat ik per ongeluk terug liep naar het centrum.

Dit was frustrerend, maar ik probeerde het opnieuw. Dit keer liep ik precies de route zoals ik hem eerder had gelopen met de meisjes. Dit ging vrij goed, tot ik op een kruising kwam waar ik niet meer wist of ik links onder een tunneltje door moest, of rechts een andere straat in moest. Het was al donker, en daardoor zag alles er anders uit. Na die kruising was ik weer verdwaald geraakt. Ik wist dat ik in de buurt moest zijn en bleef ik de verschillende straten aflopen. Er waren zo veel straten dat ik niet meer wist welke straat ik was geweest, en welke niet.

Gefrustreerd heb ik uren rondgelopen. Uit wanhoop zocht ik ook nog naar de parkeergarage waar de auto stond, maar die kon ik ook niet vinden.

Frustratie werd boosheid. En daar in vond ik drive. Ik weigerde in de put te blijven zitten. ‘Dit is iets wat ik meegemaakt moet hebben’ dacht ik gedreven ‘ik ga als een zwerver leven in de straten van Lissabon voor een paar dagen, het moet zo zijn!

En zo besloot ik te gaan zwerven in door Lissabon. In mijn waan beschouwde ik het zwerven als een spirituele ervaring. Dit was mijn avontuur, en ik zou er sterker uit komen. Dacht ik.

Volgende: deel 3 aparte verhaaltjes