# 10 Meisjes in mooie pakjes

Vorige hoofdstuk

Bij een ondergrondse parkeerplaats stapten we uit.

‘Mag ik misschien mijn backpack een dagje in de auto laten’ vroeg ik aan de meiden.  ‘Ik heb last van mijn schouders gekregen gisteren van een lange wandeling. Nu zie ik het niet zitten om weer een heel stuk met de backpack te moeten wandelen.’

Ze keken elkaar schuin aan, maar lieten het toe. Van hen kreeg ik een telefoonnummer op een briefje. Overdreven geanimeerd stopte ik het briefje met het nummer in mijn paspoort zodat ze zeker zouden zijn dat ik het niet zou kwijtraken.

Achteraf gezien denk ik dat deze twee meisjes al hadden vermoed dat ik niet helemaal in orde was. Ze hebben mij geprobeerd te helpen door heel duidelijk te maken dat ik goed op mezelf moest letten en niets moest kwijtraken. Dat soort dingen zegt men tegen een verward persoon.

Het kwam denk ik ook door mijn verwarring dat het niet lukte een hostel te vinden. Overduidelijke dingen waren zag ik al niet meer. In mijn hoofd was ik te onrustig. 

Ondanks dat ik geen backpack mee sjouwde lukte het niet om een goedkoop hostel te vinden voor de nacht. Alles was of vol, of meer dan 40 euro per nacht, en dat vond ik belachelijk. Omdat ik het echt niet kon vinden begon ik mensen te vragen of ze wisten waar ik een ‘goedkope slaapplek’ kon vinden. Op deze manier kwam ik aan de praat met een paar mooie meisjes die er overdreven opgemaakte uit zagen.
‘Weten jullie waar ik een goedkope plek kan vinden voor 1 nacht?’ vroeg ik hen.
‘Een verblijfsplek?’ zei er één in gebroken Engels. Ze keek onzeker naar haar metgezel.
‘Ja, om een nacht te slapen’ zei ik duidelijk. ‘het hoeft niet per se een hotel te zijn’
Ze keken elkaar verbaast aan gingen en overlegden even in het Portugees.

‘Ja, dat is misschien wel mogelijk’ zei ze twijfelend ‘Weet je het zeker?’
Ik wist het zeker, en zodoende liep ik met hen mee naar ‘de slaapplek’. Een aantal straten verder ging ik door een rode voordeur en kwam in een gang met een stuk of zes deuren. Waar dit gebouw voor bedoelt was kon ik niet plaatsen. Het meisje dat mij had binnengeleid zei ‘wacht hier’ en liep een van de kamers in.

Terwijl ik daar stond te wachten liepen er plotseling een paar meisje in een sexy latex pakje gehaast voorbij. Verbaasd en geïnteresseerd keek ik haar na. Voordat ik het wist kwam de volgende sexy dame voorbij lopen, en de volgende, en de volgende.

Op dat moment kon ik niet geloven wat ik zag, en toch zag ik het. Dit was echt, maar toch ging ik mij afvragen of wat ik zag wel echt was. Dit soort meiden zag je toch alleen in films? Op dat moment was ik echter nog niet psychotisch.

Terwijl ik verbaast keek naar al die prachtige meiden kwam eerste meisje terug. Ze had kennelijk een manager mee genomen. Deze moest van mij zeker weten of ze het goed had begrepen.

Voorzichtig en verbaasd vroeg ze ‘Je wilt hier slapen?’
Een beetje ongemakkelijk bleef ik er bij dat ik dat wou.
Even keek ze mij diep in de ogen en zei met een tintje flirterig ‘Wil je daar gezelschap bij?’

Ondertussen kwam er een jofele dronken man binnen samen met een meisje in een sexy pakje. Samen gingen ze naar boven.

Toen pas viel het kwartje. Dit waren prostituees en ik had net gevraagd of ik hier kon slapen.

Terwijl ik mij dit realiseerde zei de andere dame ‘Zonder gezelschap is het acht dollar per nacht.’ Acht euro was erg goedkoop. Toch kreeg ik de kriebels van het idee te blijven overnachten om hier te blijven overnachten. ‘Eh, nee dat lijkt me geen goed idee.’ Zonder om te kijken vluchtte ik weg.

Volgende hoofdstuk